خصال

خصال

خدا بود و دگر هیچ نبود،خلقت هنوز قباى هستى بر عالم نیاراسته بود،ظلمت بود،جهل بود،عدم بود،سرد و وحشتناک،و در دایره امکان،هنوز تکیه گاهى وجود نداشت.خدا کلمه بود،کلمه اى که هنوز القاء نشده بود،خدا خالق بود،خالقى که هنوز خلاقیتش مخفى بود،خدا رحمان و رحیم بود ولى هنوز ابر رحمتش نباریده بود،خدا زیبا بود،ولى هنوز زیبایى اش تجلى نکرده بود،خدا عادل بود ولى عدلش هنوز بروز ننموده بود،خداقادر و توانا بود ولى قدرتش هنوز قدم به حوزه عمل نگذاشته بود،در عدم چگونه کمال و جلال و جمال خود را بنمایاند؟ در سکوت چگونه کلمه زاییده شود؟ درجمود چگونه خلاقیت و قدرت تظاهر کند؟ عدم بود،ظلمت بود،سکوت و جمود و وحشت بود.
--------------------------------------------------
اراده خدا تجلى کرد، کوهها، دریاها، آسمانها و کهکشانها را آفرید،چه انفجارها،چه طوفانها!چه سیلابها!چه غوغاها که حرکت اساس خلقت شده بود و زندگى با شور و هیجان زائدال وصفش به هر سو مى تاخت.درختها،حیوانها و پرندهها به حرکت درآمدند.
--------------------------------------------------
جلال،بر عالم وجود خیمه زد و جمال،صورت زیبایش را نمایان ساخت و کمال،اداره این نظام عجیب را به عهده گرفت.حیوانات به جنب و جوش و پرندگان به آواز درآمدند،و وجود نغمه شادى آغاز کرد و فرشتگان سرود پرستش سر دادند.
--------------------------------------------------
آنگاه،خدا انسان را از«حَمَاءِمَسْنُون»آفرید و او را بر صورت خویش ساخت و روح خود را در او دمید و این خلقت عجیب را در میان غوغاى وجود رها ساخت.
..................................................................
شهید مصطفی چمران"19فوریه1978"

طبقه بندی موضوعی

نویسندگان

۳

جمکران

 

ببوسم خاک پاک جمکران را                                تجلّی خانه ی پیغمبران را
 
خبر آمد خبری در راه است                        سر خوش آن دل که ازآن آگاه است
شاید این جمعه بیاید،شاید...                                         پرده از چهره گشاید
دست افشان پای کوبان میروم                            بر در سلطان خوبان می روم
میروم بار دگر مستم کند                                 بی سر و بی پا و بی دستم کند
می روم کز خویشتن بیرون شوم                         در پی لیلا رخی مجنون شوم
هر که نشناسد امام خویش را                            بر که بسپارد زمان خویش را
 
با همه ی لحن خوش آوایی ام                              در به در کوچه ی تنهایی ام
ای دو سه تا کوچه زما دور تر                            نغمه ی توازهمه پر شورتر
کاش که این فاصله را کم کنی                              محنت این غافله را کم کنی
کاش که همسایه ی ما می شدی                           مایه ی آسایه ی ما می شدی
هر که به دیدار تو نائل شود                                  یک شبه حلّال مسائل شود
 
دوش مرا حال خوشی دست داد                        سینه ی ما را عطشی دست داد
نام تو بردم لبم آتش گرفت                                 شعله به دامان سیاوش گرفت
نام تو آرامه ی جان من است                             نامه ی تو خط امان من است
ای نگهت خواست گه آفتاب                           بر من ظلمت زده یک شب بتاب
پرده برانداز به چشم ترم                                        تا بتوانم به رُخت بنگرم
 
ای نفست یار و مدد کار ما                                 کِی و کجا وعده ی دیدار ما
دل مستمندم ای "جان"به لبت نیاز دارد           به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد
به مکّه آمدم ای عشق تا تو را بینم               تویی که نقطه ی عطفی به اوج آئینم
کدام گوشه ی مشعر، کدام کنج منا                به شوق وصل تو در انتظار بنشینم
روا مباد که بر بنده ات نظر نکنی                   روا مباد که ارباب جز تو بگزینم
چو رو کنی زرهت درد و رنج نشناسیم     ز لطف روی تو دست از ترنج نشناسیم
                          

    اللّهم عجّل لولیک الفرج.

شاعر:اقاسی

Shahed aryanpur

گل نرگس

نظرات  (۳)

سلام.ممنون از حضور گرمتون. وب شما هم خ زیباست.یاحقـــــــــــــ
۰۶ اسفند ۹۲ ، ۲۱:۲۳ عمار-فاطمه
وبلاگ زیبایی دارید . . . خدا قوت .
تبادل لینک+؟
۲۳ شهریور ۹۲ ، ۱۲:۰۲ علی قدوسیان
اللهم عجل الولیک الفرج.به امید روزی که نوکریش را کرده و نگاهمان کند
پاسخ:
ایشالله

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی